Waar staat OLijf voor? Wat levert het op? Hoe weet ik of OLijf mij ook kan helpen? Omdat dat voor iedereen zo persoonlijk is, is het lastig om dit in een pakkende oneliner te vatten. 

Praktijkvoorbeelden spreken veel meer. Het geeft een beeld van de mooie dingen die hier gebeuren. Misschien herken jij je erin en kom je er op deze manier achter dat OLijf ook jou kan helpen….


“Ik had voortdurend het gevoel
dat ik het niet goed genoeg deed.”

Een cliënt die halverwege de training OffLijn is, vertelt me dat eten en bewegen voor haar altijd samengehangen met negativiteit. Ze kreeg voortdurend het gevoel dat ze het niet goed genoeg deed. Dat maakte dat ze een hekel had gekregen aan eten en bewegen. Ze had het gevoel van: Laat maar, is aan mij niet besteed.

Door juist de normen en regels rondom eten los te laten en op zoek te gaan naar haar eigen behoeftes, is ze erachter gekomen dat ze koken en bakken juist heel erg leuk vindt. Ze raakt steeds meer bevrijd van de negativiteit en de zweem van “niet goed genoeg zijn.” Daardoor heeft ze haar plezier weer herontdekt. Ze vindt het heerlijk om te koken en ze houdt heel erg van gezond! Daar is nu pas weer ruimte voor.

Ik ben er nog niet maar het voelt heerlijk om te voelen dat ik op het juiste pad ben. Ik WIL in plaats van ik MOET.


“Ik denk dat ik binnenkort voor het eerst
ga bedanken voor taart.”

Een paar weken geleden kwam ze voor het eerst. Ze was sceptisch: Hoe kun jij mij nou helpen als je me niet vertelt wat ik wel en niet mag eten? Achteraf vertelde ze zelfs dat ze mijn aanpak een beetje zweverig vond…
Inmiddels is ze voor de vierde keer bij mij geweest en het kwartje is gevallen. Niet een beetje maar hij is écht gevallen!

Ze heeft eten en haar plezier daarin herontdekt. Er is geen sprake meer van wel of niet kunnen voldoen aan de eetregels, er is geen strijd meer.
Ze heeft geleerd voor zichzelf te kiezen en ineens heeft ze geen behoefte meer aan een hap hagelslag tussendoor. Ze kijkt namelijk uit naar haar maaltijd die ze samen met haar dochter heeft uitgezocht en gemaakt. “Binnenkort heb ik een verjaardag en ik denk dat ik voor het eerst ga bedanken voor de taart.” Dat is nieuw voor haar en het kost haar geen moeite meer. Het is een kwestie van kiezen.
De voorraadkast verandert met haar mee en samen met haar dochter is ze voortdurend bezig met lekkere recepten te ontdekken. Ze zit lekkerder in haar vel, heeft minder last van haar gewrichten en is al gewicht kwijt. Maar dat laatste vindt ze inmiddels het minst belangrijk.


“Ik zeg wel eens tegen mijn baas dat ik
een complimentje kan gebruiken maar ik geef
MEZELF niet eens complimentjes!”

Een cliënt die net begonnen is met de training OffLijn is erg onzeker over zichzelf. Bovendien oordeelt ze vrij negatief over haar uiterlijk en haar gedrag. Zo ook gedurende haar traject.
Als ik vraag hoe het gaat dan krijgen de positieve punten weinig aandacht en voelt ze zich erg beïnvloed door de dingen die nog niet lukken. Dat maakt dat haar motivatie dreigt weg te zakken. We gaan op zoek naar positieve invloeden. Ze zegt: “Ja, ik zeg tegen mijn baas ook vaak dat ik wel een complimentje kan gebruiken.” Als ik haar vraag of zij zichzelf wel eens een complimentje geeft, moet ze nadenken. Nee dus. “Zou het ook helpen als ik ook af toe iets positiefs zeg tegen mijn collega? Ik snauw soms wel eens en dat wil ik eigenlijk niet.” 

En zo geven we zomaar ineens een hele positieve draai aan de zaak. Nu is het oefenen geblazen en zeker weten dat niet alleen mijn cliënt profiteert van een wat positievere blik!


“Het is niet mijn EIGEN oordeel over mijn lijf,
het is de angst voor hoe ANDEREN erover denken.”

Met een nieuwe cliënt ben ik tijdens de intake aan het onderzoeken wat ze graag wil bereiken de komende tijd. Ze is bij mij gekomen omdat ze graag wil afvallen. Als we het hebben over de nadelen van haar lijf en haar gewicht komen we erachter dat ze zelf eigenlijk helemaal niet zo’n moeite heeft met haar lijf. Het is vooral haar idee over hoe anderen haar zien.
Het is voor haar voor het eerst dat zij zich realiseert dat ze meer last heeft van haar voorkomen, haar eigen presentatie naar anderen dan dat ze zelf negatief is over haar lijf. Als ik haar vervolgens vraag wat ze dan uiteindelijk graag wil bereiken dan schrijft ze op: ZELFVERTROUWEN.
Geen kilo’s, geen vetpercentage, geen wens om suikervrij te eten….gewoon, zelfvertrouwen.


“Omdat ik mijzelf zo zielig vond,
vond ik dat ik een 
ijsje had verdiend.”

Veel mensen hebben last van negatieve gedachten en labels maar het kan ook andersom. Zo vertelde een cliënt, hoe een positieve ervaring maakte dat ze anders ging eten dan ze misschien eigenlijk zou willen. Zij ging namelijk op de weegschaal staan en zag daar bevestigd wat ze eigenlijk al vermoedde en hoopte: ze was afgevallen. Helemaal top! Haar eerste reactie: “Dan mag ik nu wel een ijsje van mezelf.”
Begrijp me niet verkeerd, als zij wil mag ze een ijsje eten. Wel tien, als ze dat wil! Echter, toen we gingen onderzoeken waarom ze een ijsje wilde eten, was dat niet omdat ze het zo graag wilde maar meer als reactie op het feit dat ze zich blijkbaar toch veel heeft ontzegt de laatste tijd. Ze vond zichzelf een beetje zielig. Door opnieuw even bewust stil te staan bij het haar zo bekende patroon, heeft ze zichzelf de kans gegeven om een bewuste keuze te maken.


“Ik had “genoeg gegeten”, dat had ik
nog nooit meegemaakt!”

Een van mijn cliënten oefende met proeven omdat het “bewust eten” maakt dat ze beter registreert wat ze eet en daardoor meer geniet van haar eten maar ook, om haar verzadigingsgevoel te onderzoeken. Ze vertelde me dat ze laatst uiteten was met haar familie en dat ze zomaar opeens haar bord NIET heeft leeg gegeten. Ze hoefde niet meer. Dat was een totaal nieuwe ervaring voor haar. Eerder dacht ze er niet eens bij na: “Een bord eet je gewoon leeg.”
Wat een bevrijding is het als je altijd de strijd hebt gevoerd tussen wel of niet iets mogen eten van jezelf en dan ineens, zonder moeite, zelf besluit genoeg gehad te hebben!


“Zei ik dat echt?!
Daar ben ik me echt niet van bewust…”

Een cliënt, een jonge meid van 20, beschrijft een voorbeeld van een dilemma rondom eten op haar vakantie. “Keuzes maken kan ik echt never-nooit-niet!”, zegt ze. Ze vervolgt haar verhaal.
Even later kom ik terug op haar uitspraak. Een uitspraak die haar opvatting over zichzelf verraad. Ze reageert: “Zei ik dat echt zo? Daar ben ik me helemaal niet van bewust…”
Als dat de opvatting is die je van jezelf hebt dan is er ook geen ruimte om jezelf te verbeteren. We praten over hoe ze naar zichzelf kijkt en ze besluit om te gaan oefenen met oordelen over zichzelf. Om meer te nuanceren en ook oog te hebben voor de goede dingen. Dat geeft lucht en vertrouwen waardoor ze makkelijker positieve en eigen keuzes kan maken. 


“Nu kan ik net zo goed
de rest van de dag weggooien.”

de29dfed52cc0f24843185ebcf6b6029

Een mannelijke cliënt, van eind dertig, beschrijft hoe zijn cirkel van goede voornemens en teleurstellingen verloopt: “Dan begin ik ’s morgens, zoals bijna elke dag, met goede voornemens. Maar dan eet ik als ontbijt een boterham met kaas en dan heb ik het gevoel dat ik net zo goed alles over boord kan gooien. Dan kan ik net zo goed lunchen met een broodje kroket en ’s avonds friet eten.” Ik vraag hem hoe hij oordeelt over een boterham met kaas. “Nou, brood mag toch niet meer en kaas is hartstikke vet.”
Ik praat hem bij over “gezonde” en “ongezonde” voeding en we onderzoeken het effect van “verboden” voedsel.
Het helpt namelijk vaak niet om zo te oordelen. Het effect is dat goede voornemens de prullenbak in gaan, net zoals een klein kind wat een spel van tafel veegt als hij dreigt te verliezen.
We gaan oefenen met een meer volwassen houding ten opzichte van voeding en dat maakt dat hij makkelijker zijn eigen keuzes kan maken. 

Wil je graag kennismaken met OLijf?

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.